Misterio de Ministerias

“Este texto colectivo es resultado de una invitación realizada a poco de iniciarse la cuarentena, en abril. Escribí un correo a un grupo amplio de artistas, poetas, madres de familia, científicxs sociales, científicxs que estudian la vida no humana, arquitectxs, educadores, filósofxs, entre otrxs, para preguntarnos cómo reorganizar el estado peruano y sus ministerios, a manera de cadáver exquisito.

La proposición surgió de constatar cómo la presente situación, entre muchas cosas, nos demanda repensar el Estado, nuestra posición ante él y sus estructuras. Por mucho tiempo hemos creado, trabajado y participado de diversos tipos de activismo dándole la espalda o sin tomarlo en serio. Motivos para ello sobran en el caso peruano, pero es claro que la coyuntura actual nos llama a atender cuidadosamente las consecuencias de sus formas de ejercer y administrar la (bio y la necro) política…”

Para seguir leyendo, puedes descargar la publicación:

Diaries, chronicles and conversations in a struggling city at State of Concept – Athens

On July the 2nd I presented this talk at State of Concept:

This (semi) collective lecture connects attempts to put into words how experiences of loss, resistance, and desire affect political subjectivities and communities in the context of Athens. It includes texts, images, and fragments of conversations that are part of a work in process, the research project Lost and shared: A laboratory for collective mourning, towards affective and transformative politics (working title).


H περουβιανή εικαστικός Eliana Otta, παρουσιάζει την έρευνα της μέσα από μια διαδραστική περφόρμανς.
H περφορμανς θα ξεκινήσει στις 18.30 και παρακαλούμε να κάνετε κράτηση στο info@stateofconcept.org λόγω περιορισμού θέσεων.Αυτή η (ημι) συλλογική διάλεξη συνδέει τις προσπάθειες να περιγράψουμε πώς οι εμπειρίες της απώλειας, της αντίστασης και της επιθυμίας επηρεάζουν τις πολιτικές υποκειμενικότητες και τις κοινότητες στο πλαίσιο της Αθήνας. Περιλαμβάνει κείμενα, εικόνες και θραύσματα συνομιλιών που αποτελούν μέρος ενός έργου σε διαδικασία, το ερευνητικό έργο Lost and shared: Ένα εργαστήριο συλλογικού πένθους, προς μια συναισθηματική και μεταμορφωτική πολιτική (τίτλος εργασίας).

Manual Meditations at PS-Athens

Manual Meditations was an exhibition I curated for PS space at the beginning of July. Here is the curatorial text with its translation in Greek:

Manual meditations
During the quarantine, we found ourselves experiencing new, old or renewed habits under a new light. Certain activities suddenly stood out by being capable of sustaining us and giving us comfort in days of confusion, hyper connectivity and secluded loneliness. Some cleaned the closet and started growing plants, some deepened our relationship with embroidering as a means to inhabit a suspended notion of time. The monotonous gestures of fingers and hands could be easily mirrored by a mind softly in motion, active but in a trance like state, away from concerns and distractions.

If some of us feel that we don’t want to go back to normality, because as it had been said lately, normality was the problem, manual labor reminds us a passing of time in the antipodes of the imposed dynamics of production and consumption. Likewise, stop motion functions according to the logic of adding small actions that can seem endless until a result is revealed. Almost magically, the humble act of repetition allows the appearance of a new creature or world. And then we can start again.

According to Petros Lolis: “threads start weaving together, when we touch and electricity blows us away for a second it is as if we hit the restart button. We both get up and start dancing in the middle of what could be called a room. This is not some romantic love story, it is a relationship of molecules recreating nonlife.”

A while ago, Eliana Otta began embroidering a poem by Peruvian author José María Arguedas, to try to learn it by heart, with the help of her hands. She chose to do it on pillow cases, dedicating them to reinvigorated dreams to come. In the process the task seemed infinite. Until the quarantine allowed her to complete it.

For Stavroula Papadaki, sewing is like drawing or painting with a needle. Figures and faces usually appear spontaneously. Her technique is not the orthodox technique of embroidery and she considers it surrealistic.

Angel Torticollis is an artist who has just started embroidery. With a past in fashion and textiles, he also does drag as Kangela Tromokratisch. All his work is self-referential, it starts and ends with him/her.

When Gregoria Vryttia works, her mind goes through two processes. On the first stage she is very concentrated, trying to make important decisions about how the piece will look. On the second one, the hands can function without the engagement of the brain, and thoughts pass by like clouds. She enjoys embroidering on old clothes or handiwork, paying homage to the previous woman who worked on them.

Maaike Stutterheim: Variations on flower #4

Χειρονακτικός διαλογισμός

Επιμέλεια: Ελιάνα ΟττάΚατά την διάρκεια της Καραντίνας, βιώσαμε τις νέες, παλιές ή ανανεωμένες συνήθιες μέσα από ένα νέο πρίσμα. Κάποιες δραστηριότητες επικράτησαν επειδή μας προσέφεραν υποστίρηξη και ανακούφιση στις μέρες που ήταν συγχυσμένες, που επιθυμούσαμε περισσότερη επικοινωνία και στην μοναξιά της απομόνωσης. Κάποιοι από εμάς καθάρησαν τα ντουλάπια και φρόντισαν τα φυτά, ενώ άλλοι αφιερώθηκαν σε ασχολίες όπως το κέντημα, με σκοπό να γεμίσει η ροή του χρόνου που φαινομενικά είχε σταματήσει. Οι επαναλαμβανόμενες κινησεις των δακτύλων και των χεριών, εύκολα αντανακλούν την σκέψη που κινείται αργά, με το μυαλό ενεργό αλλά σε κατάσταση έκστασης, απομακρυσμένο από έγνοιες και περισπασμούς.Εάν κάποιοι αισθανόμαστε πως δεν θέλουμε να επιστρέψουμε στην κανονικότητα, γιατί όπως έχει ειπωθεί αρκετές φορές, πρόσφατα, η κανονικότητα ήταν το πρόβλημα, η χειρονακτική εργασία μας υπενθυμίζει πως είναι δυνατόν ο χρόνος να περνάει με έναν τρόπο που βρίσκεται στον αντίποδα της προσταγής του δυναμικού διπόλου της υπερ-παραγωγής και υπερ-κατανάλωσης. Αντίστοιχα είναι η λογική των αργών διαδικασιών παραγωγής που αποκαλύπτονται μέσα από μικρές κινήσεις, όπου αρχικά φαίνονται ατελίωτες, ώσπου να φανεί το αποτέλεσμα του συνόλου τους. Σχεδόν υπερφυσικά, η απλή πράξη της επανάληψης επιτρέπει την δημιουργία μίας νέας καταχώρησης, ενός νέου πλάσματος ή κόσμου. Κι από εκεί ξαναξεκινάμε.Πέτρος Λόλης: “ανθρωπομορφικη απουσία ζωης
κλωστες ξεκινουν να υφαινουν μαζι, οταν αγγιζόμαστε και ηλεκτρισμός μας τιναζει μακριά για ενα δευτερόλεπτο ειναι σαν να χτυπάμε το κουμπί της επανεκκινησης. Και οι δυο σηκωνόμαστε και ξεκινάμε να χορεύουμε μαζι, στη μέση αυτου που θα μπορούσε να ονομαστεί δωμάτιο. Αυτη δεν είναι καποια ρομαντική ιστορία αγάπης, είναι μία σχέση κυττάρων που επαναδημιουργει απουσία ζωης. Χυμένο νερό πάνω σε τσιμέντο, αφηγειται μια ιστορία που θα τελειώσει μόλις ολοκληρωθεί η εξάτμιση του. Αυτή δεν είναι κάποια βιβλική αποκάλυψη, είναι μια σχέση κυττάρων που αποδημιουργεί ζωη. Αυτο είναι \αυτο που ειναι/ αυτο που λεω οτι ειναι. Η ανθρωπομορφική μου απουσία ζωης.”
Ελιάνα Οττά: Εδώ και καιρό η Ελιάνα ξεκίνησε και κεντάει ένα ποίημα από την Περουβιανή συγγραφέα José María Arguedas, με σκοπό να το μάθει απ’έξω με την βοήθεια των χεριών της. Επέλεξε να τα κεντήσει σε μαξιλαροθήκες, αφιερώνοντάς τις στην ζωντάνια των επερχόμενων ονείρων. Στην πορεία η εργασία φαινόταν ατελείωτη, ώσπου η καραντίνα της επέτρεψε να το ολοκληρώσει.Σταυρούλα Παπαδάκη: Για την Σταυρούλα το ράψιμο είναι σαν το σχέδιο και την ζωγραφική αλλά το μέσω είναι η βελόνα. Οι φιγούρες και τα πρόσωπα εμφανίζονται αυτόματα. Η τεχνική της είναι ανορθόδοξη και την θεωρεί σουρρεαλιστική.Άγγελος Τορτίκωλης: Για τον Άγγελο το κέντημα είναι νέα ασχολία. Προέρχεται από το περιβάλλον της μόδας και των υφασμάτων και έχει μια drag περσόνα, την Κανγκέλα Τρομοκρατίς. Όλη του η δουλειά είναι αυτοαναφορική και ξεκινάει και τελειώνει με αυτόν/αυτήν.Γρηγορία Βρυττιά: Κατά την δημιουργική διαδικασία η Γρηγορία περνάει από δύο διανοητικές διαδικασίες:
Στο πρώτο στάδιο είναι πολύ συγκεντρωμένη, προσπαθώντας να λάβει σημαντικές αποφάσεις σχετικά με το πώς θα φαίνεται το κομμάτι. Στο δεύτερο, τα χέρια μπορούν να λειτουργήσουν χωρίς τη δέσμευση του εγκεφάλου και οι σκέψεις περνούν σαν σύννεφα. Απολαμβάνει το κέντημα σε παλιά ρούχα ή χειροτεχνήματα, αποτίοντας φόρο τιμής στην προηγούμενη γυναίκα που εργάστηκε σε αυτά.
Maaike Stutterheim: Variations on flower #4

Wording the trouble / Formulando el problema

Wording the trouble. Imaginaries of transformation amidst social and ecological challenges.

Chile - el tiempo

(Foto tomada del periódico El Tiempo, de Chile)

Is a new collective project I´m part of. This initiative is based on an ongoing collaboration between four artists with overlapping concerns and approaches. From the invitation to participate in the festival SOHO in Ottakring: 2020 “Wie Meinen?”, we decided to document the paths and the conversations that led us to develop the exhibited projects. Our concerns revolve around how the criminalization of protest, and the increase in social discontent are symptoms of the civilizational crisis built on the basis of the exploitation of nature.

This blog tries to collaborate in reading the complex panorama of conflict and recent Latin American mobilization, since we consider that at the center of the demands of its inhabitants there is a strong criticism of the capitalist system that profits by destroying life in all its forms, oppresses bodies and subjectivities, extinguishing ancestral knowledge and forms of relationship that offer alternatives to the necessary transformations of the planet. This is a project by artists Imayna CáceresAlfredo LedesmaEliana Otta and Hansel Sato, Peruvians living in Vienna.

Formulando el problema. Imaginarios de transformación / desafíos sociales y ecológicos

Esta iniciativa parte de una colaboración continua entre cuatro artistas con inquietudes y enfoques que se entrecruzan. A partir de la invitación a participar en el festival SOHO in Ottakring: 202 Wie Meinen? (¿Qué opinas?, ¿cómo opinar?), decidimos documentar los caminos, las conversaciones que nos llevaron a desarrollar los proyectos exhibidos. Nuestras preocupaciones giran en torno a cómo la criminalización de la protesta, y el incremento del descontento social son síntomas de la crisis civilizatoria construida sobre la base de la explotación de la naturaleza.

Este blog intenta colaborar a leer el complejo panorama de la conflictividad y la movilización latinoamericana reciente, pues consideramos que en el centro de las demandas de sus habitantes hay una fuerte crítica al sistema capitalista que lucra destruyendo la vida en todas sus formas, oprime los cuerpos y las subjetividades, extinguiendo saberes ancestrales y formas de relacionarse que ofrecen alternativas a las transformaciones necesarias para el planeta.

Este es un proyecto de las artistas Imayna CáceresAlfredo LedesmaEliana Otta y Hansel Sato, peruanas viviendo en Viena.

To look after a stranger´s urge

Screen Shot 2020-06-16 at 11.37.20 AM

Was a workshop I made in the context of the art festival SOHO in Ottakring, with the accompaniment of Hansel Sato and the participation of his students from the Academy of Fine Arts, Vienna. In this workshop we explored what feels urgent today and how we can express it. We tried to address questions such as: How do we put in words what we would like to change, that which causes our indignation? How do we verbalize a very intimate desire or dream, which we don’t dare to reveal? And mainly, how do we relate to someone else’s ideas or hopes for transformation? How do we hear and perceive urgencies that are not our own? Could we pay close attention to them? Could we even take care of them for a while?

This was a moment for us to concentrate in each other’s ways of expressing, for us to look after a demand which is not our own. To observe what can occur when we do so, with ourselves and with others. We created slogans for protests that don’t exist yet and made collective posters after working on each other’s words.

All the info about it, with downloadable files to print as posters, can be found here.

Una “conversación” en la Bienal de Mercosur

En este link se puede ver la conversación que sostuvieron en el marco del LIVE del programa educativo, Dorota Biczel, una de las curadoras de la Bienal de Mercosur de este año, y Natalia Iguíñiz. Yo participé con una carta transformada en video para la ocasión, pues por la diferencia horaria y la mala conexión del lugar donde me encontraba, no pude estar en línea.

Screen Shot 2020-06-23 at 4.50.02 PM

Dibujos por la Amazonía / Drawings for the Amazon

Screen Shot 2020-06-02 at 1.12.56 PM

Durante el mes de mayo organizamos, junto a un equipo increíble de amigxs artistas, curadores, comunicadores, diseñadores y mil oficios, la campaña Dibujos por la Amazonía. Más de 400 artistas donaron cerca de 500 dibujos, para recaudar fondos para el Vicariato Apostólico de Iquitos, Radio Ucamara y la Asociación Indígena Coshikox de Ucayali, instituciones que juegan un rol fundamental ante el avance del COVID-19 en la Amazonía Peruana.

Hasta la fecha los dibujos han sido vendidos casi en su totalidad. Se puede donar hasta el día de mañana, pero en adelante, si deseas colaborar, puedes comunicarte directamente con esas u otras organizaciones en la región. La situación probablemente dure y requiera de nuestra organización y solidaridad más adelante nuevamente.

During May, we organized, with an amazing group of artists, curators, communicators, designers and more, the campaign Drawings for the Amazon. More than 400 artists donated almost 500 drawings, to gather funds for the Apostolic Vicariate of Iquitos, Ucamara Radio and the Indigenous Asociation Coshikox, from Ucayali, institutions playing a major role against the spread of COVID-19 in the Peruvian Amazon.

The drawings have been almost sold out until now. It is possible to donate until tomorrow, but after that, if you wish to collaborate, you can communicate directly with those or other organizations in the region. The situation probably will last and require from our organization and solidarity again.


Palabras de Mujeres en la Bienal do Mercosur (Online)

Un poco tarde comparto la noticia de mi participación en la Bienal de Mercosur, versión online, que ha sido curada por Andrea Giunta y Dorota Biczel. Esta edición, llamada Femininos, Visualidades, Afetos, cuenta con artistas con un trabajo muy valioso siempre, pero probablemente más en estos momentos, como Cecilia Vicuña, Ana Gallardo, Jota Mombaca, y otras…

Yo participo con mis piezas de la instalación Carmen y con el video Palabras de Mujeres, que puede verse completo en línea.

A bit late I share the news of my participation in the Bienal de Mercosur, online, curated by Andrea Giunta and Dorota Biczel. This edition, called Femininos, Visualidades, Afetos, includes artists whose work is always extremely valuable, but probably more in the present times, such as Cecilia Vicuña, Ana Gallardo, Jota Mombaca, among others…

I participate with my pieces from the installation Carmen and the video Palabras de Mujeres (Women´s words), which can be seen online in this link.


Nombrar territorios sin humanos

El 01/02, dentro del programa de verano de Bisagra, organicé una excursión, mezcla de reconocimiento de territorio, lectura y escritura colectiva. Este fue el texto de invitación:

Una tarde para alejarnos de la playa tal cual la experimentamos cotidianamente en Lima. Un encuentro con un entorno sin ruido, sin comercio, sin comodidades ni antojos. Un recorrido silencioso dedicado a percibir y buscar palabras para describir lo que nos rodea. Un chapuzón, un atardecer y algunas historias sobre pueblos donde criaturas muy distintas entre sí, se escuchan unas a otras y comparten los mismos lenguajes.

Naming territories without humans

On 01/02, as part of Bisagra´s summer program, I organized an excursion, a mixture between recognizing a territory, collective reading and experimental writing. This was the invitation text:

An afternoon to be away from the beach as we usually experience it in Lima. An encounter with a noiseless landscape, without trade, comfort or cravings. A silent tour dedicated to perceive and search for words that describe what surround us. A dive, a sunset and some stories about places where very different creatures hear each other and share the same languages.